Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Αντρικές κουβέντες

Καλησπέρα αναγνώστη μου.



  Έχω κάμποσους μήνες στο μυαλό μου ένα κουβάρι, με στίγματα ιδεών και απόψεων. Κυρίως, μεταξύ μας είμαστε, διαφωνιών. Επί κοινωνικού επιστητού, συγκεκριμενοποιώντας την αυθαίρετη δομή των σημερινών σχέσεων. Η πρωτότυπη σχέση κατ'εμού του ιδίου δεν έχει υπάρξει, ή δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί, πέθανε για αυτόν, πέθανε για αυτή ή κάτι παρεμφερές.. Δε μου κάνει αίσθηση, να ακούω για έρωτες, όχι σε μια τόσο υλιστική κοινωνία, δίχως τον ιδρώτα της ουτοπίας να τρέχει. Μερικά πράγματα, δεν είναι όπως το ποδήλατο, λαϊκά, κανείς δεν σου έμαθε να ερωτεύεσαι και κυριότερα να αγαπάς. Όταν κυκλοφορούν τόσες φόρμες συμπλήρωσης για την 'ιδανική σύντροφο', τόσα σύμβολα γοήτρου, δε γίνεται να πεις πως ερωτεύτηκες, με την έννοια του Αισχύλου και του Σοφοκλή. Η αγάπη είναι κάτι βαθύ,λένε, ο έρωτας κάτι παροδικό, επίσης λένε.
   Έχω κλείσει σε αυτή τη ζωή, ότι, ό,τι και να λένε, είναι βλακείες για να καλύψουν το άγνωστο και το φόβο του ανθρώπου. Σκέφτηκα δυο πολύ μικρές γραμμές, για τον έρωτα..


"" Έρωτας είναι αυτό που σε συγκλονίζει και σε αλλάζει, δίχως να σε μετατοπίζει σωματικά, μα δυνητικά να εξημερώνει τον εαυτό σου, συμπληρώνοντας το δίπλα σου..""







Υ.Γ. Το πιο όμορφο πράγμα που έχω παρατηρήσει, είναι το βλέμμα του ερωτευμένου. Για το βλέμμα είμαι σίγουρος, για το ερωτευμένος, όχι και τόσο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου