Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

..μα δε την νοιάζει...

Ερωτήματα, γεγονότα στο μυαλό μου τρέχουν αναγνώστη μου.... Πίκρα πάλι...Το κέρατο μου...Στραβά μπήκε ο γαμωμήνας, και όλο στραβά πάει....

Δε τη νοιάζει; Αρχίζω και το σκέφτομαι...[πφ! ώρες ωρες σκέφτομαι, πάλι καλά που έχω αυτό το blog και γράφω αυτά που τρέχουν στο μυαλό μου,σωτήρια λύση...] Αρχίζω και το σκέφτομαι λοιπόν.Γιατί; Κάτι δε μου κολλάει...

Ποτέ αν νιώθεις έρωτα, αγάπη, πόθο δεν αφήνεις το άμεσα εμπλεκόμενο πρόσωπο να κοιμάται με απορίες, ερωτιματικά με πίκρα.... {Και άλλο άσχετο: Σκέφτομαι ώρες-ώρες το τραγούδι που λέει: " γιατί να είμαστε και οι δυο αισθηματίες", αφιερωμένο στους φίλους μου} Πώς; Πώς γίνεται αναγνώστη μου να μπορέσεις να το κάνεις; Και για πιο λόγο; Πώς; Γιατί;

Στην ιδέα ότι μπορεί να χαθεί, τρελένεσαι.. Φυσικό είναι γιατί όπως λέει και το άσμα παραπάνω, είμαστε αισθηματίες... Να δω πότε θα βλαστημίσω που είμαι...
Πώς γίνεται να μην την νοιάζει; Άβυσσος η γυναίκα...Δε λέω και ο άντρας, αλλά άντρας είμαι με πίκρα οπότε αγαπητές αφήστεμε να πετάξω καμία "σπόντα" μπας και ηρεμίσω...

The worst? Ότι δε με περίμενε...
Αναγνώστη μου σταματώ γιατί η λάβα μου, καίει το πληκτρολόγιο.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου