Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

"...πολλά και παίρνεις λίγα..."

Φράση από το προηγούμενο γραπτό μου....Πίκρα...

Δίνεις τα πάντα το είναι σου, τη σκέψη σου, τη θέληση σου και το πιο σημαντικο, τη διαθεσή σου. Και πάντα έρχετια ο οδοστροτήρας να σε ισιώσει επειδή τα έδωσες όλα. Σαν το πόκερ αναγνώστη μου, το τελευταίο καιρό παίζω ένα παιχνίδι γιατί βαριέμαι τις ώρες που είμαι μόνος μου. Ναι σαν το πόκερ σου λέω, που πάντα όταν τα ποντάρεις όλα και χάνεις, λες ότι έπρεπε να συγκρατηθείς. Έτσι και στις σχέσεις, όταν παίρνεις λιγότερα, πάντα λες και εύχεσαι να έδινες λιγότερα. Πολλοί βέβαια, λένε ότι δε μετανιώνουν που τα πόνταραν όλα, μεταξύ μας και μόνο, δε τους πιστεύω.

Και έρχεται η επιβεβαίωση των άλλων, αυτών, εκείνων που σου λένε ότι "η αναμονή, πάντα, δημιουργεί τη δυσαρέσκεια", λίγο παραφρασμένο μπορεί να σου φανεί, εγώ λέω ότι είναι το ζουμί, του ρητού.
Βέβαια είναι άσχημη η πραγματικότητα αν είσαι ονειροπόλος. ΑΝ βλέπεις (ενά τηλεφώνημα άλλαξε τη διαθεσή μου και τη σκέψη μου,προς το θετικό, όχι πως έγινε θετική)..Αν λοιπόν βλέπεις ότι τα όνειρα μένουν μόνο όνειρα και οι πράξεις μπαίνουν στο συρτάρι, που ανοίγεις κάθε 3 και λίγο και βάζεις τις πράξεις πίσω-πίσω. ΑΝ αισθάνεσαι ότι ονειρεύεσαι μόνος σε ένα δωμάτιο,που κάθε τοίχος είναι ζωγραφισμένος με όνειρα, που κάθε γωνια κουβαλάει στους ώμους της ένα σωρό αναμνήσεις, που το πάτωμα σου θυμίζει ηδονή και το ταβάνι πόνο. ΑΝ λοιπον, αισθάνεσαι και ονειρεύεσαι όλα αυτά, τότε η κατάσταση είναι δύσκολη αναγνώστη μου. Όχι, όχι μην τρελαθείς, μη στεναχωρηθείς, φτάνουν τα δικά μου, περισεύουν και για 'σένα. Δε με πιστεύεις; Δες τι έγραψα ο δόλιος ερωτίλος.

Ανάθεμα σε αυτών που δεν ερωτεύτηκε. Ανάθεμα και σε αυτόν που ερωτεύτηκε.

Aξιζει όμως φίλε μου να ζεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει.
Γιατι; Γιατι για να αγαπάς και να ερωτεύεσαι (πολυ ισχυρές λέξεις) πρέπει να μην τη φοβάσαι.Να ζεις για τη στιγμή. Πρέπει να έχεις όμως στην άκρη το κουτάκι πρώτων βοηθειών. Φίλος/οι λέγεται, αν το έχεις ακουστά.



Κάτι κλεισέ:

" Είναι ώρες που αναπολώ τις ξέγνοιαστες στιγμές με τους φίλους μου...Μα είναι ώρες που για αυτήν τους ξεχνάω όλους και όλα....."

 


magakos
11-02-11
...μεγάλωσα γαμώ το στανιό μου....


1 σχόλιο:

  1. μικρε μου κυριε... ειμαι μια λιγο μεγαλυτερη κυρια.. (λιγο).. παντα απορω, ποσο μεσα στις δικες μου σκεψεις εισαι.. πως τυχαινει παντα, ακριβως αυτα που με προβληματιζουν καθε φορα σε διαφορετικες περιοδους τς ζωης μου, να τα νιωθεις και εσυ την ιδια στιγμη.. σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή