Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

..μα δε την νοιάζει...

Ερωτήματα, γεγονότα στο μυαλό μου τρέχουν αναγνώστη μου.... Πίκρα πάλι...Το κέρατο μου...Στραβά μπήκε ο γαμωμήνας, και όλο στραβά πάει....

Δε τη νοιάζει; Αρχίζω και το σκέφτομαι...[πφ! ώρες ωρες σκέφτομαι, πάλι καλά που έχω αυτό το blog και γράφω αυτά που τρέχουν στο μυαλό μου,σωτήρια λύση...] Αρχίζω και το σκέφτομαι λοιπόν.Γιατί; Κάτι δε μου κολλάει...

Ποτέ αν νιώθεις έρωτα, αγάπη, πόθο δεν αφήνεις το άμεσα εμπλεκόμενο πρόσωπο να κοιμάται με απορίες, ερωτιματικά με πίκρα.... {Και άλλο άσχετο: Σκέφτομαι ώρες-ώρες το τραγούδι που λέει: " γιατί να είμαστε και οι δυο αισθηματίες", αφιερωμένο στους φίλους μου} Πώς; Πώς γίνεται αναγνώστη μου να μπορέσεις να το κάνεις; Και για πιο λόγο; Πώς; Γιατί;

Στην ιδέα ότι μπορεί να χαθεί, τρελένεσαι.. Φυσικό είναι γιατί όπως λέει και το άσμα παραπάνω, είμαστε αισθηματίες... Να δω πότε θα βλαστημίσω που είμαι...
Πώς γίνεται να μην την νοιάζει; Άβυσσος η γυναίκα...Δε λέω και ο άντρας, αλλά άντρας είμαι με πίκρα οπότε αγαπητές αφήστεμε να πετάξω καμία "σπόντα" μπας και ηρεμίσω...

The worst? Ότι δε με περίμενε...
Αναγνώστη μου σταματώ γιατί η λάβα μου, καίει το πληκτρολόγιο.....

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Για ποια νίκη μου μιλάς;

Αναγνώστη μου σκέφτομαι μερικές φορές αν η νίκη, το να νικάς είναι κάτι όμορφο και καλό για εσένα.
Προφανώς όμορφο θα μου πεις. Θα σε ρωτήσω όμως αν είναι και καλό;


Η απάντηση; Εξαρτάται....Εξαρτάται μου λες, εξαρτάται που λέει και η Αλεξίου, ή αλλιώς Χαρούλα...

Μια χαρούλα, μια τόση δα μικρή χάρη παίρνεις από τη νίκη. Ναι, ακριβώς όπως σου τα λέω...ΔΕΝ δίνει η νίκη το αίσθημα της ικανοποίησης, αλλά η πράξη. Όσο και αστείο και ανατρεπτικό και να σου ακούγεται... Το ίδιο είναι να κερδίσεις ένα αγώνα ποδοσφαίρου, επειδή ο αντίπαλος δεν εμφανίστηκε, ή να το κάνουμε πιο ρεαλιστικό επειδή η "παράγκα" είχε σφυρίξει τη σέντρα πριν από την ώρα της; Το ίδιο είναι να παίρνεις κάτι που το θέλεις επειδή ο άλλος βαρέθηκε να προσπαθεί να στο στερήσει;

Όχι αναγνώστη μου, μαγκιά είναι να πιάνεις την καραπουτανάρα, προφανώς ο λόγος για τη ζωή, από τα μαλλιά και να προσπαθήσεις να βάλεις τα πράγματα σε μια τάξη. Προσωρινή μεν, προσωρινή για πάντα δε.  Είναι μαγκιά, να παραδέχεσαι ότι αγαπάς. Είναι μαγκιά να πεθαίνεις για την άλλη. Είναι μαγκιά να νιώθεις πράγματα, και να σκέφτεσαι ότι κανένας άλλος δε μπορεί να νιώσει ότι νιώθεις.

Είναι μαγκιά μετά από ένα μέτριο ή κακό παιχνίδι, όντας νικητής, να λες ότι δεν ευχαριστήθηκες και ότι δεν ικανοποιήθηκες.

Τέλος, για να μη σε κουράζω είναι μαγκιά να ζεις για το καλύτερο και να αράζεις ή να πορεύεσαι με μια σύντροφο.



Όπως είπε ένας φίλος, θυμίζοντας μου, τον παλιό μου, χαλαρό μου στυλ, που τελικά με νύχια και με δόντια προσπαθώ να βρω....
 
Όλα είναι εμπειρίες.
magakos


Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

"...πολλά και παίρνεις λίγα..."

Φράση από το προηγούμενο γραπτό μου....Πίκρα...

Δίνεις τα πάντα το είναι σου, τη σκέψη σου, τη θέληση σου και το πιο σημαντικο, τη διαθεσή σου. Και πάντα έρχετια ο οδοστροτήρας να σε ισιώσει επειδή τα έδωσες όλα. Σαν το πόκερ αναγνώστη μου, το τελευταίο καιρό παίζω ένα παιχνίδι γιατί βαριέμαι τις ώρες που είμαι μόνος μου. Ναι σαν το πόκερ σου λέω, που πάντα όταν τα ποντάρεις όλα και χάνεις, λες ότι έπρεπε να συγκρατηθείς. Έτσι και στις σχέσεις, όταν παίρνεις λιγότερα, πάντα λες και εύχεσαι να έδινες λιγότερα. Πολλοί βέβαια, λένε ότι δε μετανιώνουν που τα πόνταραν όλα, μεταξύ μας και μόνο, δε τους πιστεύω.

Και έρχεται η επιβεβαίωση των άλλων, αυτών, εκείνων που σου λένε ότι "η αναμονή, πάντα, δημιουργεί τη δυσαρέσκεια", λίγο παραφρασμένο μπορεί να σου φανεί, εγώ λέω ότι είναι το ζουμί, του ρητού.
Βέβαια είναι άσχημη η πραγματικότητα αν είσαι ονειροπόλος. ΑΝ βλέπεις (ενά τηλεφώνημα άλλαξε τη διαθεσή μου και τη σκέψη μου,προς το θετικό, όχι πως έγινε θετική)..Αν λοιπόν βλέπεις ότι τα όνειρα μένουν μόνο όνειρα και οι πράξεις μπαίνουν στο συρτάρι, που ανοίγεις κάθε 3 και λίγο και βάζεις τις πράξεις πίσω-πίσω. ΑΝ αισθάνεσαι ότι ονειρεύεσαι μόνος σε ένα δωμάτιο,που κάθε τοίχος είναι ζωγραφισμένος με όνειρα, που κάθε γωνια κουβαλάει στους ώμους της ένα σωρό αναμνήσεις, που το πάτωμα σου θυμίζει ηδονή και το ταβάνι πόνο. ΑΝ λοιπον, αισθάνεσαι και ονειρεύεσαι όλα αυτά, τότε η κατάσταση είναι δύσκολη αναγνώστη μου. Όχι, όχι μην τρελαθείς, μη στεναχωρηθείς, φτάνουν τα δικά μου, περισεύουν και για 'σένα. Δε με πιστεύεις; Δες τι έγραψα ο δόλιος ερωτίλος.

Ανάθεμα σε αυτών που δεν ερωτεύτηκε. Ανάθεμα και σε αυτόν που ερωτεύτηκε.

Aξιζει όμως φίλε μου να ζεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει.
Γιατι; Γιατι για να αγαπάς και να ερωτεύεσαι (πολυ ισχυρές λέξεις) πρέπει να μην τη φοβάσαι.Να ζεις για τη στιγμή. Πρέπει να έχεις όμως στην άκρη το κουτάκι πρώτων βοηθειών. Φίλος/οι λέγεται, αν το έχεις ακουστά.



Κάτι κλεισέ:

" Είναι ώρες που αναπολώ τις ξέγνοιαστες στιγμές με τους φίλους μου...Μα είναι ώρες που για αυτήν τους ξεχνάω όλους και όλα....."

 


magakos
11-02-11
...μεγάλωσα γαμώ το στανιό μου....


Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Η αγάπη και ο έρωτας θέλει ρίσκο...

Ναι, αναγνώστη μου έτσι ακριβώς όπως σου τα γράφω είναι...


Ποιος είπε ότι στο πάθος μπορείς να βάλεις όρια; Ποιος είπε ότι στα συναισθήματα μπορείς να βάλεις όρια;

Άνθρωποι με όρια, άνθρωποι ανέραστοι. ΝΟΜΟΣ

Όσο για το παν μέτρον άριστον, αυτό το γνωστό ρητό που τόσο έχει αλλοιωθεί σαν έννοια, δεν έρχεται σε αντίθεση με αυτό που σου λέω.Με τα συναισθήματα δεν μπορείς να παίζεις.

Υπάρχουν κάποιες καταστάσεις όπου υπάρχουν μόνο δύο καταστάσεις. Όπως για παράδειγμα ο έρωτας και η αγάπη. Είτε αγαπάς, είτε δεν αγαπάς. Δε μπορείς να κάνεις κάτι άλλο.

Αλλά αν αγαπάς, πρέπει να ρισκάρεις, αλλιώς θα χάσεις.Μόνο θα χάσεις αν δεν ρισκάρεις.
Μερικές φορές, σταματώ και αναρωτιέμαι αν κάνω το καλύτερο για τον εαυτό μου. Για τους άλλους σίγουρα το κάνω, το βλέπω και το κρίνω από τα αποτελέσματα και απο τη συμπεριφορά τους.'

Μερικές φορές, αν δεν παίρνεις τα πράγματα σοβαρά μπορείς εύκολα να ξεφύγεις από άσχημες καταστάσεις.Αλλά αν τα παίρνεις σοβαρά γυρισμός δεν υπάρχει.

Παλιά έλεγα ότι δεν μπορώ να συμβιβαστώ με το "λίγο".Ακόμα δε μπορώ προφανώς και ούτε θέλω. Βέβαια αυτό που δεν αντέχω είναι το λίγο των συναισθημάτων. Αν νιώθεις πολλά και παίρνεις λίγα είναι ότι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί. Ελπίζω να μη το βιώσω ειλικρινά :)

Αλλά αν νιώθεις, τότε το ρίσκο που πρέπει να πάρεις δεν πρέπει να μένει μόνο σε ωραία λόγια αλλά και σε πράξεις.
Οι πράξεις είναι αυτές που μιλάνε, οι πράξεις είναι αυτές που λένε "δε μπορώ χωρίς εσένα" και το "σ'αγαπώ". Καλά και τα τηλεφωνήματα και τα ατέλειωτα μηνύματα, αλλά ο ρόλος τους είναι να σε κάνουν να αναμένεις αυτές τις πράξεις.Να παίρνεις μια μικρή γεύση και τίποτα παραπάνω.

Μια πράξη μπορεί να είναι κάτι απλό και εύκολο ή κάτι πολύ δύσκολο. Αλλά αν θέλεις δεν υπάρχουν εμπόδια. Δεν υπάρχουν πρέπει και γιατι. Δεν υπάρχει δε μπορώ. Δεν υπάρχει "θέλω αλλά...". Γενικώς δεν υπάρχουν "αλλά...".
Άκουσα σε αυτό το ράδιο ένα τραγούδι. Έχει 2 στίχους που αυτοί οι στίχοι με έκανα να γράψω.
Οι στίχοι λένε:


"Ποτέ σου δεν ρίσκαρες και πώς να πιστέψεις
Ποιό μέλλον μου συζητάς αν το παρόν δεν αντέξεις"

Νομίζω ότι οι στίχοι αυτοί μπορούν εύκολα να γίνουν μια περίληψη, αυτών που σου έγραψα πριν.

Σε αφήνω αναγνώστη μου γιατί έχουμε πολύ διάβασμα. Ελπίζω την επόμενη φορά να σου γράψω από χαρά........


magakos
01/02/2011


Αυτές οι αλήθειες μας που γίναν κομμάτια
Τα άπειρα σχέδια στα σκοτεινά δωμάτια
Απίστευτη ήσουνα γεμάτη με πάθη
Στο φως σε περίμενα μα βράδιασε πάλι